Woesten door Kris Van Steenberge

Woesten

Knap boek.

Als dit zijn debuutalbum is, dan kan ik haast niet wachten op zijn ander werk.
Mijn nieuwsgierigheid heeft hij.

Over het verhaal.
Ook al is het fictie, het kon net zo goed non-fictie geweest zijn.
Het einde van de 19de eeuw, een rijkeluiszoon wordt verliefd op de dochter van de smid. De goedkeuring van zijn familie krijgt hij niet, maar toch huwen ze.
8 maanden later bevalt Elisabeth van een tweeling. De eerste zoon een adonis, de tweede zo lelijk dat ze hem zelfs geen naam geven.
Valentijn en Nameloos groeien samen op, maar hun werelden zijn totaal verschillend.
De vader die tegelijkertijd de dorpsarts is, verdrinkt zijn verdriet met alcohol.
Elisabeth wordt ongelukkiger en ongelukkiger. Ze doet er alles aan om haar dorp ‘Woesten’ te ontvluchten.
En dan wordt ze vermoord.

Wat ik zo leuk vind aan het boek:
Elke acteur vertelt zijn verhaal vanuit zijn oogpunt.
Zo krijg je 4 verhaallijnen telkens vanuit een andere invalshoek.
En de verrassende plot mag er natuurlijk ook zijn.
Woesten kroop onder mijn vel, en ik denk dat ik nu even moet wachten voordat ik iets anders vastneem.
Tenzij een andere Murakami natuurlijk, die kan er altijd wel in. LOL

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *