Wandelen kunnen ze wel die deelnemers van Anders Reizen.
Ik kan niet van mezelf zeggen dat ik traag wandel.
Toch bleek de jarenlange training op de luchthaven waar ik de afstand tussen pier A en pier B in een recordtempo aflegde immens nuttig.

Waar de andere kandidaten hun snelheid of conditie haalden, is me nog altijd niet helemaal duidelijk.
Dat het geen flaneertochtjes waren, dan weer wel.

In een stevig tempo legden we de eerste 18,3 km af.
Op en af langs de Atlantische kust in het mulle zand.

Supertrots was ik toen we na 6 uur ‘marcheren’ op bestemming aankwamen.
Fier op de groep en de vlotheid waarmee we deze eerste vuurproef hadden doorstaan.
Zegt Greta tegen mij: “Zeg Ilse, je moet nu ook niet overdrijven he. Er loopt tenslotte ook een 80-jarige man mee.”
Lap! Bye bye goed gevoel. 😉

Rota Vicentina

Rota Vicentina

Zondagochtend 9 uur, afspraak op de luchthaven.
Daar waar vroeger het oranje vliegtuigje hing, weet je wel?
Het vliegtuig is ondertussen gevlogen, de afspraakplaats gebleven.
Soit.

9 uur dus. Dat was het doel.
Ik kick erop om altijd ‘just-in-time’ te komen, omdat ik het zelf vreselijk vind om te moeten wachten.
Zondag lukte dit spijtig genoeg niet en stelde ik het geduld van 13 mensen op de proef. Oepsie!
Met het schaamrood op de wangen meldde ik me 10′ te laat aan.

Maar te laat komen, heeft zo ook zijn voordelen ondervond ik.
Elke reisgenoot kent ineens je naam. Lekker makkelijk voor hen.
Bovendien hadden ze meteen een pispaal en was de sfeer gezet. 😉

Geen volk aan de veiligheidscontrole dus tijd genoeg om de medereizigers een beetje te leren kennen aan de gate.
En de groep valt reuze mee. Echt!
Betty en Armand: reisleidster en reislijder 😉
Verder waren er nog:
– Belle en de Schone Slaper, Nicole en Erik
– Jo zonder banjo
– de happy cook, Joeri
– bloemzaadjesplukkende Greta
– de anesthesiste waarbij je niet in slaap viel, Lut
– Wapenvergunningskenner, Liesbet
– de Mechelse wereldreizigster, Gerlinde
– altijd lachende Nancy en wandelprof Peter
– last but not least: de eminence grise, 80-jarige Robert

Een allegaartje superlieve mensen die net als ik ernaar uitkijken om een stevig stapje in de wereld te zetten.

Maar eerst is er de Herdade de Matinha, een oase van rust en culinair genot.herdade1

culinair-genotHmmm vakantie. 😉

Volgende keer trekken we voor het eerst onze wandelschoenen aan.

 

8 juni 2014 vertrek Portugal

Vertrekhal Brussel Nationaal luchthaven, check-in balie TAP Portugal

Vertrek Portugal

Voor de eerste keer sinds lang vertrok ik alleen op vakantie.

‘Alleen’ in de betekenis van ‘alleenstaande’ en niet in de betekenis van ‘zonder gezelschap’.
Want met Anders Reizen reis je niet alleen, allez, deze reis toch niet. 😉

De komende weken neem ik jullie graag bij de hand en laat ik jullie meegenieten van de zalige tijd die ik had daar in Portugal.
Zin in een voorsmaakje?

Surf dan naar de site van Anders Reizen.

Ochtendstond heeft goud in de mond en dat zeker in Portugal

Rota Vicentina